Город: Заинск
Нардуган / Нардуган
Нардуган / Нардуган
В детстве я всегда с нетерпением ждала праздника Нардуган. Этот праздник, отмечаемый с 7 января и продолжающийся двенадцать дней до Крещения Господня, был для нас, кряшен, временем веселья, радости и, конечно же, традиционных святочных игр. Каждый год мы готовились к нему заранее.
Когда наступал Нардуган, наша деревня превращалась в веселое театрализованное представление. Мы переодевались до неузнаваемости — кто-то в старую одежду, кто-то в яркие наряды. Мы всегда выбирали костюм, который больше всего удивлял людей. В этот день мы могли стать кем угодно: от медведя до забавного деда. Смеясь и шутя, мы выходили на улицы, чтобы поздравить соседей и друзей. Мы заходили в дома, пели песни и желали всем счастья и удачи в новом году. Одна из наших любимых песен звучала так:
Бабушка дала один пирог,
И дедушка дал один пирог,
И вы тоже не выпускайте нас пустыми,
Дайте нам один пирог.
Каждый раз, когда мы пели эти строки, люди улыбались и щедро угощали нас сладостями и пирогами. Нардуган был не только праздником, но и временем, когда мы могли собраться вместе с друзьями и семьей. Мы делились историями, смеялись и играли в различные игры. Вечерами собирались у костра, пели песни и рассказывали страшные истории. Этот праздник оставлял в нашей душе тепло и радость, которые сохранялись на весь год. Я всегда буду помнить Нардуган как время волшебства и чудес. Это был момент, когда мы могли забыть о повседневных заботах и просто наслаждаться жизнью.
Когда наступал Нардуган, наша деревня превращалась в веселое театрализованное представление. Мы переодевались до неузнаваемости — кто-то в старую одежду, кто-то в яркие наряды. Мы всегда выбирали костюм, который больше всего удивлял людей. В этот день мы могли стать кем угодно: от медведя до забавного деда. Смеясь и шутя, мы выходили на улицы, чтобы поздравить соседей и друзей. Мы заходили в дома, пели песни и желали всем счастья и удачи в новом году. Одна из наших любимых песен звучала так:
Бабушка дала один пирог,
И дедушка дал один пирог,
И вы тоже не выпускайте нас пустыми,
Дайте нам один пирог.
Каждый раз, когда мы пели эти строки, люди улыбались и щедро угощали нас сладостями и пирогами. Нардуган был не только праздником, но и временем, когда мы могли собраться вместе с друзьями и семьей. Мы делились историями, смеялись и играли в различные игры. Вечерами собирались у костра, пели песни и рассказывали страшные истории. Этот праздник оставлял в нашей душе тепло и радость, которые сохранялись на весь год. Я всегда буду помнить Нардуган как время волшебства и чудес. Это был момент, когда мы могли забыть о повседневных заботах и просто наслаждаться жизнью.
Балачакта мин һәрвакыт Нардуган бәйрәмен түземсезлек белән көттем. Бу бәйрәм 7 гыйнвардан башланып, Господьның Крещениесе көненә кадәр унике көн дәвам итә. Керәшеннәр өчен, бу вакыт күңел ачу, шатлык һәм, әлбәттә, традицион уеннар (святочные игры) белән бәйле иде. Без һәр елны аңа алдан әзерләндек.
Нардуган килгәндә, безнең авыл күңелле театралаштырылган күренешкә әйләнде. Без танымастай итеп киенеп чыга идек — кемдер иске киемгә, кемдер ямьле киемнәргә. Без һәрвакыт кешеләрне иң нык гаҗәпләндергән костюмны сайлый идек. Бу көнне без теләсә кемгә әверелеп китә алдык: аюдан алып кызыклы бабайга кадәр. Көлеп һәм шаярып, без урамнарга чыгып, күршеләребезне һәм дусларыбызны котлый идек. Без йортларга кереп, җырлар җырлый идек һәм барчагызга яңа елда бәхет һәм уңыш теләдек. Безнең яраткан җырларыбызның берсе болай яңгырады:
Бабай бирде бер күмәч,
Әби бирде бер күмәч,
Сез дә безне җибәрмәгез,
Бирегез безгә бер бирегез.
Без бу юлларны һәр җырлаганда, кешеләр елмаеп, безне татлы ризыклар һәм пироглар белән бай итеп сыйлый иде. Нардуган — бу бәйрәм генә түгел, ә дусларыбыз һәм гаиләбез белән бергә җыелу өчен вакыт иде. Без тарихлар белән бүлешә идек, көлеп утыра идек һәм төрле уеннар уйный идек. Кичләрен учак янында җыелып, җырлар җырлый идек һәм куркыныч хикәяләр сөйли идек. Бу бәйрәм безнең күңелебездә ел буе сакланачак җылылык һәм шатлык калдыра иде. Мин һәрвакыт Нардуганны могҗиза һәм гаҗәпләр вакыты буларак истә тотачакмын. Бу — безнең көндәлек мәшәкатьләрне онытып, гади генә тормыштан ләззәт алырга мөмкин булган мизгел иде.
Нардуган килгәндә, безнең авыл күңелле театралаштырылган күренешкә әйләнде. Без танымастай итеп киенеп чыга идек — кемдер иске киемгә, кемдер ямьле киемнәргә. Без һәрвакыт кешеләрне иң нык гаҗәпләндергән костюмны сайлый идек. Бу көнне без теләсә кемгә әверелеп китә алдык: аюдан алып кызыклы бабайга кадәр. Көлеп һәм шаярып, без урамнарга чыгып, күршеләребезне һәм дусларыбызны котлый идек. Без йортларга кереп, җырлар җырлый идек һәм барчагызга яңа елда бәхет һәм уңыш теләдек. Безнең яраткан җырларыбызның берсе болай яңгырады:
Бабай бирде бер күмәч,
Әби бирде бер күмәч,
Сез дә безне җибәрмәгез,
Бирегез безгә бер бирегез.
Без бу юлларны һәр җырлаганда, кешеләр елмаеп, безне татлы ризыклар һәм пироглар белән бай итеп сыйлый иде. Нардуган — бу бәйрәм генә түгел, ә дусларыбыз һәм гаиләбез белән бергә җыелу өчен вакыт иде. Без тарихлар белән бүлешә идек, көлеп утыра идек һәм төрле уеннар уйный идек. Кичләрен учак янында җыелып, җырлар җырлый идек һәм куркыныч хикәяләр сөйли идек. Бу бәйрәм безнең күңелебездә ел буе сакланачак җылылык һәм шатлык калдыра иде. Мин һәрвакыт Нардуганны могҗиза һәм гаҗәпләр вакыты буларак истә тотачакмын. Бу — безнең көндәлек мәшәкатьләрне онытып, гади генә тормыштан ләззәт алырга мөмкин булган мизгел иде.