Масленицу в нашей семье почитают не только как праздник или обряд, а как время для теплых встреч за столом перед Великим Постом. В нашей семье этот период особенный: многие из нас, как взрослые, так и дети, придерживаются поста, и Масленица как символ гостеприимства становится традицией с разнообразными угощениями и встречами с близкими.
Каждый день масленичной недели расписан. Все знают, когда идут к теще на блины, когда приглашают друзей и родственников в гости. Это неделя, когда не нужен повод для встречи — сама Масленица становится тем самым поводом. Мы собираемся за столом, делимся историями и воспоминаниями, смеемся и радуемся компании друг друга.
На Масленицу мы печем тонкие блинчики, которые я с детства называю "большими блинами". Почему "большими"? Потому что на нашем семейном столе всегда есть и маленькие блинчики, или "тэбикмэк" (их еще называют "коймак"), которые дополняют основное угощение.
Массовое празднование Масленицы наполнено традициями: катаемся с горки на ледянках, играем в разные настольные игры, готовим много вкусной и разнообразной еды. Это время прощания с зимой и встречи весны, время радости и надежды. Для нас это очередной и приятный повод для встреч.
Этот праздник уже из моего детства был особенным, городское управление всегда организовывали массовые гуляния с ярмарками. Мы ждали эту неделю и встречали ее в атмосфере веселья и добра. Тогда я была ребенком, а теперь и у меня есть ребенок, которому я передаю эти традиции.
Май чабу безнең гаиләдән генә бәйрәм яки йолалар буларак түгел, ә Олы Уразага кадәр җылы очрашулар өчен вакыт буларак хөрмәт ителә. Безнең гаиләдән бу чор аерым: безнең күпчелек, зурлар да, балалар да, пост тотарга тырыша, һәм Май чабу кунакчыллык символы буларак төрле тәмлекәчләр һәм якыннар белән очрашулар белән традициягә әверелә.
Май чабу атнасының һәр көне планлаштырылган. Барсы да кайчан «к теще на блины» барырга, кайчан дусларны һәм туганнарны кунакка чакырырга кирәклеген белә. Бу — очрашу өчен сәбәп кирәк булмаган атна — үзе Май чабу шул сәбәп булып тора. Без өстәл тирәсендә җыелабыз, тарихлар һәм истәлекләр белән уртаклашабыз, көләбез һәм бер-беребезнең компаниясеннән шатланабыз.
Май чабуда без юка беленнәр пешерәбез, мин аларны балачактан «большие блины» дип атыйм. Нигә «большие»? Чөнки безнең гаилә өстәлендә һәрвакыт кечкенә беленнәр да була, яки тәбикмәк (аларны "коймак" дип тә атыйлар), алар төп тәмлекәчне тулыландыра.
Халык бәйрәме Май чабу традицияләргә бай: без таудан бозлы шана белән шуабыз, төрле өстәл уеннары уйныйбыз, күп тәмле һәм төрле ризыклар әзерлибез. Бу — кыш белән хушлашу һәм язны каршылау вакыты, шатлык һәм өмет вакыты. Безнең өчен бу тагын бер яраткан очрашу сәбәбе.
Бу бәйрәм инде минем балачактан ук аерым иде, шәһәр идарәләре һәрвакыт массакүләм бәйрәмнәр оештыра иде. Без бу атнаны көтә идек һәм аны шатлык һәм яхшылык атмосферасында каршылап алдык. Ул вакытта мин бала идем, хәзер исә минем үз балам бар, һәм мин аңа бу традицияләрне тапшырам.